بررسی بازدهی ۲۰ ساله، مزایا و ریسکهای طلا، بورس، دلار و مسکن
در شرایط بحرانی پول را کجا سرمایهگذاری کنیم؟
همزمان با افزایش ریسکهای سیاسی و نوسان بازارها، یک کارشناس بازار سرمایه با مقایسه بازدهی ۲۰ ساله، مزایا و ریسکهای طلا، بورس، دلار و مسکن را بررسی کرد.
به گزارش بانک اول ، همزمان با افزایش تنشهای سیاسی و نوسانات بازارهای مالی، این پرسش برای بسیاری از سرمایهگذاران مطرح شده که بهترین بازار برای سرمایهگذاری و حفظ ارزش داراییها کدام است. در شرایطی که بورس، ارز، طلا و مسکن هر یک تحت تأثیر ریسکهای اقتصادی و سیاسی قرار دارند، تصمیمگیری برای انتخاب یک بازار مناسب بیش از گذشته اهمیت یافته است.
حمید اسدی، کارشناس بازار سرمایه، با بررسی عملکرد بازارهای مختلف طی حدود دو دهه گذشته، تأکید کرده است که ارزیابی سرمایهگذاری نباید تنها بر مبنای نوسانات کوتاهمدت انجام شود، بلکه باید بازدهی بلندمدت، نقدشوندگی، هزینههای ورود و خروج و ریسکهای هر بازار نیز مورد توجه قرار گیرد.
مقایسه بازدهی ۲۰ ساله بازارها
به گفته این کارشناس، بررسی بازه زمانی ۱۳۸۵ تا تیر ۱۴۰۵ نشان میدهد که برخی بازارها بازدهی بسیار بالاتری نسبت به سایر گزینههای سرمایهگذاری داشتهاند.
اسدی با استناد به آمارهای ارائهشده اعلام کرد:
- طلای ۱۸ عیار حدود ۱,۲۵۰ برابر رشد کرده است.
- سکه بیش از هزار برابر افزایش قیمت داشته است.
- شاخص کل بورس حدود ۵۴۴ برابر رشد کرده است.
- دلار حدود ۱۹۶ برابر افزایش یافته است.
- متوسط قیمت مسکن تهران نیز حدود ۱۵۸ برابر رشد داشته است.
به اعتقاد وی، این آمار نشان میدهد برخلاف تصور رایج، بازار مسکن در بازه زمانی مورد بررسی، بالاترین بازدهی را ثبت نکرده است.
سرمایهگذاری در مسکن ریسک دارد؟
این کارشناس بازار سرمایه معتقد است سرمایهگذاری در بخش مسکن علاوه بر نیاز به سرمایه اولیه بالا، با هزینهها و ریسکهایی همراه است که معمولاً در محاسبات عمومی نادیده گرفته میشوند.
به گفته اسدی، مالیات، عوارض، هزینههای نقلوانتقال، مسائل ثبتی، دعاوی مالکیت، ریسکهای مرتبط با پیشفروش، قراردادهای مشارکت در ساخت، محدودیتهای شهرداری و تغییرات مقررات حوزه زمین و ساختمان از جمله عواملی هستند که میتوانند بر بازده واقعی سرمایهگذاری در مسکن اثر بگذارند.
وی همچنین به نقدشوندگی پایین بازار مسکن اشاره کرد و گفت فروش یک ملک ممکن است هفتهها یا حتی ماهها زمان ببرد و در دورههای رکودی، فروشنده ناچار به ارائه تخفیفهای قابل توجه شود.
اسدی تأکید کرد بخش مهمی از رشد اسمی قیمت مسکن نیز بیش از آنکه ناشی از افزایش بهرهوری اقتصادی باشد، تحت تأثیر تورم عمومی، کاهش ارزش پول ملی و محدودیت عرضه زمین و ساختوساز شکل گرفته است؛ بنابراین نباید هر افزایش قیمت را معادل بازده واقعی سرمایهگذاری دانست.
استراتژی پیشنهادی برای سرمایهگذاری
این کارشناس بازار سرمایه با مقایسه ویژگیهای بازار طلا و مسکن اظهار کرد که طلا علاوه بر ثبت بازدهی تاریخی بالاتر، از نقدشوندگی بیشتر، امکان سرمایهگذاری با مبالغ کمتر و هزینههای پایینتر نگهداری و نقلوانتقال برخوردار است.
او همچنین تأکید کرد سرمایهگذاران باید میان خرید مسکن برای مصرف شخصی و سرمایهگذاری در ملک تفاوت قائل شوند؛ زیرا این دو تصمیم، اهداف متفاوتی را دنبال میکنند.
اسدی در پایان خاطرنشان کرد که در فضای فعلی، نقدشوندگی، مدیریت ریسک و امکان خروج سریع از سرمایهگذاری باید در اولویت تصمیمگیری قرار گیرد. به اعتقاد او، تمرکز سنگین سرمایه در بازار مسکن نیازمند احتیاط بیشتری است و داراییهایی مانند طلا، در صورت رعایت اصول مدیریت ریسک و پرهیز از رفتارهای هیجانی، میتوانند از مزیت بیشتری نسبت به داراییهایی برخوردار باشند که سرمایه را برای مدت طولانی درگیر میکنند.
