آیا اتریوم می‌تواند جایگزین مناسبی برای دارایی‌های پرریسک باشد؟

به گزارش بانک اول در سال‌های اخیر، مفهوم «دارایی پرریسک» دستخوش تغییرات جدی شده است. زمانی این عنوان تقریبا به‌طور انحصاری به سهام شرکت‌های نوآور، بازارهای نوظهور یا ابزارهای مشتقه اختصاص داشت، اما با ورود دارایی‌های دیجیتال، به‌ویژه ارزهای دیجیتال، تعریف ریسک و بازده وارد فاز جدیدی شده است. در این میان، اتریوم به‌عنوان دومین رمزارز بزرگ بازار، جایگاهی خاص پیدا کرده و این پرسش را مطرح می‌کند:

آیا خرید اتریوم می‌تواند جایگزین مناسبی برای دارایی‌های پرریسک سنتی باشد، یا صرفا شکل جدیدی از همان ریسک است؟

برای پاسخ به این سؤال، لازم است اتریوم را نه فقط به‌عنوان یک ارز دیجیتال، بلکه به‌عنوان یک دارایی مالی با کارکردهای متنوع بررسی کنیم.

دارایی‌های پرریسک دقیقا چه هستند؟

در ادبیات مالی، دارایی‌های پرریسک به ابزارهایی گفته می‌شود که نوسان قیمتی بالایی دارند، بازده آن‌ها قابل پیش‌بینی نیست و به‌شدت تحت تأثیر شرایط مربوط به حوزه اقتصاد کلان ، سیاست‌های پولی و احساسات بازار قرار می‌گیرند.

سهام شرکت‌های فناوری، سهام بازارهای نوظهور، کالاهایی مانند نفت و حتی برخی ارزها در این دسته قرار می‌گیرند. سرمایه‌گذاران معمولا این دارایی‌ها را برای رشد سرمایه انتخاب می‌کنند، نه حفظ ارزش دارایی. سؤال کلیدی این است که آیا اتریوم در همین چارچوب قرار می‌گیرد یا ویژگی‌هایی دارد که آن را متمایز می‌کند؟

اتریوم فقط یک ارز دیجیتال نیست

برخلاف بسیاری از دارایی‌های پرریسک که صرفاً بر پایه گمانه‌زنی‌ها قیمتی معامله می‌شوند، اتریوم دارای زیرساخت اقتصادی فعال است. شبکه اتریوم بستر اجرای قراردادهای هوشمند، اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز، دیفای، NFT و ده‌ها فناوری دیگر است.

به بیان ساده، اتریوم فقط یک ارز معاملاتی نیست بلکه ابزار تولید ارزش در اقتصاد دیجیتال است. این تفاوت، پایه تحلیل ما را تغییر می‌دهد. اتریوم را نمی‌توان صرفاً با سهام پرنوسان یا ابزارهای نوسان گیری مقایسه کرد.

یکی از نقاط تمایز مهم اتریوم نسبت به بسیاری از دارایی‌های پرریسک، امکان ایجاد درآمد غیرفعال از طریق استیکینگ است. پس از مهاجرت اتریوم به الگوریتم اثبات سهام (PoS)، دارندگان ETH می‌توانند با قفل کردن دارایی خود در شبکه، پاداش دریافت کنند. این موضوع اتریوم را به دارایی‌ تبدیل کرده که علاوه بر رشد قیمتی بالقوه می‌تواند جریان درآمدی نسبتا پایداری ایجاد کند؛ در مقایسه، سهام پرریسک سوددهی وابسته به عملکرد شرکت دارد؛ دارایی هایی که به صورت کالا بدون جریان درآمدی اند، ولی اتریوم ترکیبی از رشد و بازده فعلیت در شبکه است.

همین ویژگی باعث شده برخی سرمایه‌گذاران نهادی، اتریوم را نه فقط یک دارایی پرریسک، بلکه دارایی رشد محور با ویژگی‌های درآمدی بدانند.

نوسان اتریوم؛ نقطه ضعف یا بخشی از ذات آن؟

واقعیت این است که اتریوم همچنان یک دارایی با نوسان بالا محسوب می‌شود. افت‌ها و رشدهای دو رقمی در بازه‌های کوتاه‌مدت، بخشی جدانشدنی از رفتار قیمتی آن است.

اما یک تفاوت مهم وجود دارد. نوسان اتریوم صرفاً ناشی از هیجان بازار نیست، بلکه به عوامل بنیادی متعددی گره خورده است از جمله:

• رشد یا افت فعالیت شبکه

• تغییرات کارمزدها

• توسعه لایه دوم‌ها

• سیاست‌های پولی جهانی و نرخ بهره

درحالی‌که بسیاری از دارایی‌های پرریسک سنتی به یک یا دو عامل وابسته‌اند، اتریوم تحت تاثیر یک اکوسیستم کامل اقتصادی قرار دارد. این موضوع هم ریسک و هم فرصت را افزایش می‌دهد.

اتریوم در نقش جایگزین؛ مقایسه با دارایی‌های پرریسک سنتی

اگر بخواهیم اتریوم را جایگزین دارایی‌های پرریسک بدانیم، باید ببینیم دقیقاً جای چه چیزی می‌نشیند.

در مقایسه با سهام پرریسک، سهام به مدیریت، درآمد شرکت و قوانین محلی وابسته است؛ در حالی که اتریوم به یک شرکت خاص گره نخورده و ماهیتی جهانی و مبتنی بر کد دارد. ریسک اتریوم مدیریتی نیست، بلکه بیشتر تکنولوژیک و مقرراتی است.

در برابر بازارهای نوظهور هم، اتریوم وابستگی مستقیمی به سیاست، تورم یا اقتصاد یک کشور ندارد و از این نظر حتی می‌تواند ریسک ژئوپلیتیک کمتری داشته باشد.

و برخلاف ابزارهای مشتقه که ریسک بالایی بدون پشتوانه ملموس دارند، اتریوم یک دارایی دیجیتال واقعی با کاربرد عملی است.

از این زاویه، اتریوم می‌تواند جایگزین منطقی‌تر و سالم‌تری برای بخشی از سرمایه پرریسک باشد.

نقش اتریوم در مدیریت ریسک پرتفوی

یکی از دلایلی که اتریوم نمی‌تواند نادیده گرفته شود، نقش آن در تنوع‌بخشی پرتفوی است. همبستگی اتریوم با بازارهای سنتی در همه دوره‌ها ثابت شده و همین موضوع آن را به ابزاری جذاب برای کاهش ریسک کلی تبدیل می‌کند. گاهی اوقات بازارهای سنتی شاهد افت بوده که این اتفاق برای اتریوم نیافتاده و تغییر در سیاست‌های پولی قدرت‌های اقتصادی دنیا، واکنش های متفاوتی را از اتریوم در مقایسه با بازارهای سنتی به‌همراه داشته است.

ریسک‌هایی که نباید نادیده گرفت

برای تحلیل منصفانه، باید ریسک‌های اتریوم را شفاف تر بررسی کرد:

• ریسک قانون‌گذاری در برخی کشورها

• ریسک‌های فنی و امنیتی

• رقابت با بلاکچین‌های دیگر

• وابستگی نسبی به وضعیت کلی بازار کریپتو.

این ریسک‌ها باعث می‌شود اتریوم هنوز در دسته دارایی‌های پرریسک باقی بماند، حتی اگر ماهیت آن متفاوت باشد.

آیا اتریوم جایگزین است یا فرصت سرمایه گذاری؟

پاسخ دقیق‌تر این است که اتریوم بیشتر یک فرصت سرمایه گذاری در بخش دارایی‌های پرریسک است. اتریوم مثل دارایی‌های پرریسک، پتانسیل رشد بالایی دارد، اما برخلاف بسیاری از آن‌ها، دارای زیرساخت اقتصادی و بازده شبکه‌ای است.

برای سرمایه‌گذاری که به‌دنبال رشد بلندمدت، تنوع پرتفوی و داشتن جایگاهی در اقتصاد آینده است، اتریوم می‌تواند جایگزین بخشی از دارایی‌های پرریسک سنتی شود.

جمع‌بندی نهایی

اتریوم نه صرفا یک ابزار سفته بازی و نه یک دارایی امن است. این شبکه در مرز بین تکنولوژی و اقتصاد قرار دارد و همین ویژگی باعث می‌شود تحلیل آن با معیارهای سنتی دشوار باشد. اگر سؤال این باشد که آیا اتریوم می‌تواند جایگزین مناسبی برای دارایی‌های پرریسک باشد؟

پاسخ واقع‌بینانه این است که برای بخشی از سرمایه، بله ولی برای کل پرتفوی پرریسک، خیر.

اتریوم بیشتر شبیه پلی است میان دارایی‌های پرریسک امروز و اقتصاد دیجیتال فردا؛ پلی که نادیده گرفتن آن، خودش یک ریسک محسوب می‌شود.