راهاندازی مرکز اختصاصی برای رسیدگی به آسیبدیدگان جنگ رمضان
راهاندازی تلفن ویژه خسارتدیدگان + جزئیات
شهرداری تهران از راهاندازی مرکز اختصاصی برای رسیدگی به آسیبدیدگان جنگ رمضان خبر داد.
به گزارش بانک اول شهروندان برای اسکان اضطراری، پاکسازی معابر و منازل، برآورد خسارت و ارزیابی ایمنی ساختمانها و ارزیابی خسارت وارده به خودروها میتوانند به این مرکز مراجعه کنند.
علاوه براین خدمات، مرکز جهادی حامی، آماده پاسخگویی به سوالات و رسیدگی به مشکلات حادثهدیدگان و همچنین ارائه خدمات حمایت روانی و اجتماعی به حادثهدیدگان است.
شهروندان تهرانی در مناطقی که چادرهای سازمان مدیریت بحران حضور دارند (نقاطی که تعداد منازل و اماکن آسیبدیده زیاد است) میتوانند به نمایندگان مدیریت شهری در چادرها مراجعه کنند. سایر عزیزان آسیبدیده نیز میتوانند علاوهبر شماره۱۳۷ داخلی۳ با شماره تلفن ۱۸۱۱ تماس بگیرند یا بهصورت حضوری به ناحیه شهرداری منطقه مربوطه مراجعه کنند.
رفتارشناسی مردم در جنگ
رفتار تهرانیها هنگام حملات هوایی، در یک نظرسنجی از گروهی از شهروندان، بررسی شد. رسانه ما در این نظرسنجی، دو پرسش مرتبط با «میزان آگاهی عمومی از پدافند غیرعامل» و همچنین «امکانات دردسترس برای پناهگیری» را محور قرار داد؛ نتایج نشان میدهد، فقط ۱۰درصد از نظردهندگان، به محض احساس خطر، در مناطق امن ساختمان قرار میگیرند. یک کارشناس، «نقاطامن» را معرفی کرده است.
در ایام جنگ فعلی بهویژه در هفته ابتدایی جنگ شهرهای مورد حمله هوایی از جمله تهران شاهد رفتارهای پرخطر محسوسی از سمت گروهی از شهروندان بود، بهنحویکه بخشی از شهروندان با قرارگرفتن در کنار پنجرهها و حضور در پشتبامها تلاش داشتند تا حرکت جنگندهها در فراز آسمان را رصد کرده و ستون دود ناشی از انفجارها را رویت کنند.
این صحنهها این پرسش را ایجاد کرد که شهروندان در شهری همانند تهران که شاهد بیشترین حملات هوایی در این زمان بوده تا چه میزان نسبت به اصول و فنون پدافند غیرعامل یا بهعبارتی انجام اقداماتی که به کاهش خطر اصابت پرتابهها میانجامد، آگاه بوده و درصورت اطلاع، آیا قادر به انجام آن هستند یا خیر؟ در اینخصوص نظرسنجی از حدود ۱۰۰شهروند تهرانی انجام شد که نشانداد درحالیکه اغلب شهروندان پارکینگهای منفی را بهعنوان نقاط امن ساختمانها میشناسند، اما بهدلایلی نظیر نداشتن فرصت و بهصدا درنیامدن آژیر خطر امکان پناهگیری را از دست میدهند.
در چنین شرایطی شناخت نقاط داخلی هر واحد مسکونی و غیرمسکونی و اصول پناهگیری در آن میتواند جان بسیاری از شهروندان را نجات دهد. رسول احمدی، عضو هیاتعلمی بخش مهندسی سازه و ابنیه فنی مرکز تحقیقات وزارت راه و شهرسازی در گفتوگو با ما بهترین نقاط برای پناهگیری در ساختمانها و خیابانها در زمان بحران یعنی امنترین و در دسترسترین گزینهها را معرفی میکند، اگرچه بهصدا درنیامدن آژیر خطر پیش از حمله هوایی فرصت پناهگیری در مناطق امن نظیر پارکینگهای منفی و ایستگاههای مترو را از افراد سلب کرده، اما هر ساختمان مسکونی و همچنین واحد مسکونی نقاط امنی دارد که پناه گرفتن در آنها میتواند احتمال بروز خطر را به حداقل برساند.
پناهگیری در حاشیه
۲ هفته از آغاز مجدد حملات رژیم صهیونیستی و ایالاتمتحده آمریکا به ایران میگذرد، در این زمان شهرها و روستاهای مختلف کشور آماج حملات هوایی و موشکی قرارگرفتهاند و این جنگ به تخریب بخشی از منازل مسکونی یا آسیب به آنها منجر شدهاست، با این وجود همچنان بخش عمدهای از شهروندان اطلاع کاملی درباره نکات ایمنی ندارند. عدمتوجه به رعایت نکات ایمنی را میتوان در رفتارهای پرخطری نظیر حضور در پشتبام یا کنار پنجره برای دیدن محل انفجار و دود حاصل از آن یا رصد حرکت جنگندهها بر فراز آسمان شهر مشاهده کرد.
نتیجه نظرسنجی نشان از آن داشت که پناهگیری در نقاط امن در زمان حمله هوایی در شهری همانند تهران در جنگ اخیر در حداقل ممکن قرار دارد و در بهترین شرایط افراد تنها از پنجرهها فاصله گرفته و انجام همین نکته را برای حفظ جان خود کافی میدانند. در عینحال تنها حدود ۱۰درصد افراد شرکتکننده درنظرسنجی از پناهگیری در نقطه امن در ساختمان محل زندگی خود در زمان حمله هوایی یا رفتن به پارکینگهای منفی خبر دادند، همچنین ۵۰درصد دیگر دورشدن از پنجرهها را برای پناهگیری در زمان حمله هوایی کافی میدانستند.
در عینحال مابقی افراد شرکتکننده در این نظرسنجی(۴۰درصد) بهرغم تایید خطرات احتمالی نادیدهگرفتن خطر در زمان حمله هوایی از عدمپناهگیری در زمان خطر گفتند که این افراد به شکل کلی به دو گروه تقسیم میشدند، افرادی که در زمان حملات بدونتوجه به صدای انفجارها بهکار خود ادامه داده و افرادی که در چنین بحرانی بهسرعت در کنار پنجره حاضر شده یا به پشت بام میروند تا از محل انفجار مطلع شوند.
تقریبا تمامی افراد شرکتکننده در این نظرسنجی از امنیت بالاتر در طبقات منفی ساختمانها مطلع بودند، اما استفاده از این گزینه را چندان مقدور نمیدانستند.
به صدا درنیامدن آژیر خطر پیش از حمله هوایی و نداشتن زمان برای رفتن به پارکینگهای منفی از دلایل اصلی افراد برای درخانه ماندن و تنها فاصلهگرفتن از پنجرهها عنوان شد. در عینحال بخشی از افراد از نبود پارکینگ منفی امن در محل سکونت خود خبر دادند و بنابراین تمامی این افراد تنها گزینه مقدور در شرایط کنونی را دورشدن از پنجره میدانستند که آن را اجرایی میکنند.
این در حالی است که هر آپارتمانی نقاط امنی دارد که ضروری است اعضای ساکن در آن واحد، این نقاط را شناسایی کرده و در زمان حمله هوایی در آن مناطق پناه گیرند، با اینوجود عدماطلاعرسانی و آموزش کافی باعثشده تا اغلب از این موضوع و امکان افزایش ایمنی در زمان بحران بیاطلاع باشند.
